Lato minęło szybko. Z podróżowania zostały już tylko wspomnienia. W tym roku było morze, były góry, były festiwale z piękną muzyką... Miałam wszystko, czego dusza zapragnie.
Z początkiem lipca wyruszliśmy na kilkudniową wyprawę do Holandii. Jednym z celów naszej podróży był Amsterdam, miasto sprzeczności. Mówięc tak o nim dlatego, że wydaje się tak dobrze zorganizowany, jak i nieokrzesany. Tak samo jak cała holederska kultura, o której wprawdzie mało jeszcze wiem, ale podziwiam ją szczerze. To czego Holendrom zazdrościmy my - Polacy, zwłaszcza my - mieszkańcy Krakowa, to oczywiście wszechobecne ścieżki rowerowe, którymi nie dość, że szybko i sprawnie możne się przemieszczać wewnątrz miasta, to i między miastami.
To natomiast, czego na pewno rdzennym mieszkańcom Amsterdamu nie zazdrościmy, to turystyka z wszystkich stron świata, o każdej porze roku. Ekonomiści podnieśliby krzyk, że to nakręca gospodarkę. Hm, pewnie tak. Ale zatraca spokój i urok miasta. To, co dzieje się w Krakowie, nie jest nawet namiastką tego, jak turystów "widać" w Amsterdamie. Druga rzecz, której Holendrom nie zazdroszczę, to brak ogólnokrajowej sieci księgarni. Może źle szukałam, ale naprawdę dołożyłam wielu starań, żeby znaleźć tam odpowiednich polskich empików, a francuskich fnaców. No nie sposób.
Po opuszczeniu holenderskiej niby-stolicy (którą przecież po części jest też Haga) wyruszyliśmy do Belgii. Tam zatrzymaliśmy się na kilka dni w miasteczku Leuven. Korzystaliśmy z uprzejmości couchsurferów. Pierwszym z nich był Pieter, dziennikarz i aktywista NGO działającej na rzecz uchodźców z Bliskiego Wschodu. Niesamowity człowiek, o ogromnej wiedzy i, wydawać by się mogło, umiejętności mówienia o wszystkim. Naszym drugim hostem był Pieter i jego dziewczyna Julie. Przesympatyczni ludzie, których pomoc okazała się nieoceniona. Mamy nadzieję, że kiedyś będziemy mieli okazję odwdzięczyć się za gościnę i pomoc całej trójce naszych hostów.
Koniec końców, celem finalnym naszej wyprawy do Niderlandów był festiwal muzyczny Rock Werchter. To pierwszy festiwal europejski, na którym miałam przyjemność zawitać. O line-upie mogłabym pisać bez końca, bo był to dla mnie festiwal złożony niemalże z samych headlinerów. To nas w Polsce jeszcze nie zdarza. Na kilku wykonawców czekałam od ponad roku (Ben Howard, Stereophonics, Phoenix), kilku było dla mnie miłą niespodzianką (The Lumineer, Jake Bugg, Alt-J). Jednak muszę przyznać, że wcześniej nie doceniałam naszych polskich festiwalowiczów za kulturę zabawy, dopóki nie zobaczyłam, jak to się robi w Belgii. Drodzy polscy melomani, wiedzcie, że nasz gdyński festiwal jest oazą kultury i dobrego wychowania w porównaniu do mainstreamowych dużych imprez w belgijskim plenerze. ;) To tyle na ten temat.
Poza pięknymi wspomnieniami przywieźliśmy do Polski belgijskie piwo i czekoladki. Kolejny festiwal miał miejsce w sierpniu. Jak co roku odwiedziliśmy OFF Festival, a wyjątkiem było tylko to, że pojawiliśmy się na nim jako festiwalowicze, a nie pracownicy. Artyści, dla których przybyłam na Trzy Stawy, to Austra i Jens Lekman - obydwoje dali niezwykłe koncerty. Jens - ze względu na swoją otwartość i gdatliwość, a Autra za głos, którego mogłaby jej pozazdrościć sama Anna Calvi!
Po letnich festiwalach odwiedziliśmy jeszcze Turbacz. Była to krótka wyprawa, ale chyba bardzo jej potrzebowałam, bo brakuje mi gór. Chciałabym jeszcze przed zimą wyjść na szlak, jak tylko pozwoli na to czas i pogoda. Nie sądziłam, że tak bardzo może mi brakować słońca i zapachu lasu. Może jeszcze się uda.
Sporo się działo przez kilka miesięcy w pusteczkowym świecie. Wydaje mi się, że wyprawa do Niderladów była tak dawno temu, że aż zaciera się w pamięci... Codziennie, wstając do pracy, stojąc w korku, czekając na peronie, każdy z nas łudzi się jednak, że wkrótce wróci do podróżowania. Bo nie ma nic lepszego niż doświadczalne poznawanie świata. :)
